 |  |  |
 |
|
 Kritiek op equêtecommissie begrijpelijk maar niet terecht
9 februari 1999
DEN HAAG - Waardering en scherpe kritiek gaan hand in hand bij de tussentijdse beoordelingen van de enquêtecommissie Vliegramp Bijlmermeer. Waardering voor het feit dat de commissie toch niet de minste wetenswaardigheden boven water heeft gekregen. Scherpe kritiek omdat de commissie bij zijn (openbare) verhoormethoden te veel naar conclusies zou toewerken.
De kritiek, van onder andere oud-minister Van Mierlo en wetenschapper Rosenthal van het crisisonderzoeksteam, is begrijpelijk. De commissie gaat zeer methodisch te werk en handelt de openbare verhoren volgens een vast schema af. De aftrap geschiedde met 'het verhaal', vorige week stond 'de toedracht' centraal en deze week gaan de verhoren over 'de berging'. Daarna staan nog drie episodes gepland: 'de lading', 'gezondheid' en als laatste de rol van 'de overheid'. Voorgesprekken
Deze werkwijze komt ook tot uitdrukking in de verhoren. Daarbij mag niemand uit het oog verliezen dat de commissie beschikt over een berg, deels nog geheimgehouden informatie. Voordat de getuigen in het openbaar voor de commissie verschijnen, hebben ze uitvoerige voorgesprekken gehad met afgevaardigden van de commissie. Waarin waarschijnlijk niet alle vragen worden gesteld, maar toch.
Soms hebben de verhoren een emotionele lading en verlopen ze wat hakketakkerig. Dat gebeurt met opzet en niet in de eerste plaats voor de vele tienduizenden televisiekijkers. Emotie kan een werkzaam middel zijn om de waarheid aan het licht te brengen. Commissielid Rob Oudkerk bewees dat bij de ondervraging van de onderhoudsmonteur Karel Gaalman. Feiten
Over de fouten tijdens de berging van wrakstukken, menselijke resten en puin van de flats bracht de commissie de afgelopen weken al wat opmerkelijke feiten aan het licht. Een brandweerman meldde dat op de rampplek overdag omzichtig werd gezocht naar wrakstukken en slachtoffers maar dat 's nachts grof geschut (shovels) in stelling werd gebracht. Directeur Wolleswinkel van de luchtvaartinspectie van de Rijks Luchtvaart Dienst verder gaf geen tegengas toen het tempo van de bergingswerkzaamheden werd opgevoerd. Hij had zodoende misschien kunnen voorkomen dat de cockpit-voicerecorder zoekraakte.
Medewerkers van Wolleswinkel verzamelden op de rampplek materialen uit de cockpit (stuurwiel en flasher) en stopten die in metalen manden, waarvan ze de herkomst overigens niet kenden. Na een poosje bleken de manden met inhoud verdwenen. Sfeertje
Maar commissieleden ergeren zich ook oprecht aan de selectieve geheugencapaciteit van getuigen. En dan ontstaat spontaan een onaangenaam sfeertje. De leden willen korte en concrete antwoorden op hun vragen: voor de helderheid en vanwege de beperkte verhoortijd. Getuigen daarentegen hebben de neiging om de hete brei heen te draaien en willen vragen beantwoorden die niet zijn gesteld. Van een zekere vooringenomenheid - de commissie heeft zijn conclusies al getrokken en speurt enkel naar passende getuigenissen - is geen sprake geweest, althans niet merkbaar.
Hoe dan ook, waardering voor de enquêtecommissie is op zijn plaats. De vijf politici en de vijftien specialisten in hun staf hebben laten zien wat ministers en Kamerleden met een beetje vastberadenheid vele jaren eerder aan feiten hadden kunnen loswrikken. Maar nog steeds, dat moet gezegd, zijn veel vragen onbeantwoord.
Bron: Eindhovens Dagblad
|
|  |  |  |

woensdag 8 september 2010
 Nieuwsberichten ANP e.a. op brandweer.nl


 |