Door onze Haagse
redactie
VELDHOVEN - De
Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al had wel degelijk een speciale positie
op Schiphol. Die is in de loop der jaren ontstaan, maar waarschijnlijk nooit
formeel vastgelegd. Dat zegt oud-minister van Buitenlandse Zaken Van Mierlo.
Premier Kok ontkende
vrijdag dat El Al een bijzondere status heeft. Tijdens de verhoren van de parlementaire
enquêtecommissie over de Bijlmerramp verklaarden getuigen echter onder ede dat
de maatschappij sinds 1973 wel een aparte positie heeft. Zo bewaken gewapende
Israëlische veiligheidsagenten de El Al-loods op Schiphol en mogen de ladingen
van de vliegtuigen niet worden gecontroleerd.
Volgens Van Mierlo
gaat de uitzonderingspositie waarschijnlijk nog verder terug. "Sinds 1967,
tijdens de Zesdaagse Oorlog tegen Israël, is er een speciale zorg ontstaan voor
Israëlische vliegtuigen. Die waren doelwit van terroristische acties. Ze werden
misschien zelfs beter beveiligd dan vliegtuigen van andere landen."
Van Mierlo zegt
als minister van Buitenlandse Zaken nooit formeel geweten te hebben van de bijzondere
status van El Al. "Dat er zoveel privileges waren als nu gebleken is, was
mij niet bekend. Maar ik heb altijd het gevoel gehad dat er iets speciaals aan
de hand was."
Van Mierlo is niet
gelukkig met de bijzondere positie van El Al. "Op zichzelf is het ontoelaatbaar
dat er op Nederlands grondgebied dingen gebeuren, waar je als Nederlandse overheid
wel verantwoordelijk voor bent, maar geen enkele controle over hebt. Dat kan
niet", aldus de huidige minister van Staat.
Vice-premier Borst
(D66) sluit niet uit dat het vrachtverkeer van El Al op een zwarte lijst geplaatst
moet worden. Aanleiding zijn uitspraken voor de enquêtecommissie dat in het
verleden vrachtvliegtuigen van El Al ondanks technische gebreken de lucht in
gingen.
Borst, minister
van Volksgezondheid, vindt dat niet aanvaardbaar. Het Rijksinstituut voor Milieuhygiëne
(RIVM) staat volgens haar klaar om opnieuw onderzoek te doen naar de effecten
van de lading van de neergestorte El Al-jumbo.
Bron: De Gelderlander
