Meijer wordt op
8 april 1947 geboren in Dieren, als zoon van een boswachter. Als hij zeven jaar
oud is, krijgt hij kinderverlamming. Medische blunders leiden er toe dat hij
verder door het leven moet met een onvolgroeide rechterarm en een matig functionerende
linkerarm. Niettemin leert hij schrijven en autorijden.

Begin jaren zeventig, na een kortstondig verblijf in het Limburgse Vlodrop,
waar hij zelfs nog een klein jaar lid is van de PvdA, treedt hij in dienst van
de regionale inspectie milieuhygiëne in Noord-Brabant. Als milieu-ambtenaar
bouwt hij goede contacten op met boeren, vooral dankzij zijn sociale vaardigheden
en zijn kennis van de agrarische wereld.

Import of niet, in de Nistelrodese dorpsgemeenschap vindt Meijer een warm nest.
Hij zet zich in voor het schoolbestuur, de ponyclub, de kerk en het plaatselijke
Pinksterfestival, dat in de jaren tachtig soms meer dan honderdduizend mensen
naar Nistelrode trekt. Tien jaar lang maakt hij met het carnavalsclubje Losse
Flodders 'schik om niks' op de pronkzitting. En als het dorp in 1992 het 700-jarig
bestaan gaat vieren, kijkt niemand er van op dat Meijer voorzitter wordt van
het organisatiecomité.

Het geslaagde dorpsfeest wordt bezegeld met een etentje in de pastorie. Behalve
pastoor Groothuijse schuiven aan Theo Meijer en zijn vrouw Wil, burgemeester
Gresel en zijn echtgenote en Gerrit Braks, de oud-minister die beschermheer
was van het Nistelrodese dorpsfeest.

Tijdens dit etentje wordt beklonken dat Meijer zich beschikbaar stelt als Tweede-Kamerlid
voor het CDA, dat in die dagen naarstig op zoek is naar geschikte kandidaten
uit Brabant. 'Ik moet eerlijk zeggen dat mijn vrouw mij op hem attent heeft
moeten maken', zegt Braks. 'Ik was een beetje huiverig dat Meijer, met zijn
handicap, zijn goede baan niet op het spel zou willen zetten.'

De oud-landbouwminister noemt Meijer een 'man van allure': 'Het knappe van hem
vond ik dat hij als milieu-ambtenaar in gesprek bleef met de boeren. En dat
in een tijd dat bij de meeste boeren steigerden als ze het woord 'milieu' hoorden.
Daar schuilt natuurlijk kwaliteit achter. Hij is eigenwijs ja, maar dat leg
ik positief uit. Ik heb hem er alleen voor gewaarschuwd niet eigenwijs op details
te zijn. Maar dat is ook niet zo vreemd als je uit zo'n ambtelijke cultuur komt.'

In de twee jaar dat Meijer nu in de Tweede Kamer zit, is hij niet wezenlijk
veranderd, zeggen zijn vrienden in Nistelrode. Martien van den Akker is, samen
met zijn vrouw en nog drie andere dorpsgenoten, vrijdag nog bij hem op bezoek
geweest. Eerst de getuigenverhoren bijgewoond in de Eerste Kamer, daarna een
gesprekje met de voltallige commissie. 'Daar doet hij niet moeilijk over, hij
blijft een gewone jongen', prijst Van den Akker. 'Het is ook geen figuur voor
een one-man-show', zegt zijn vriend Leo van den Bogaard. 'Je ziet ook dat hij
die andere commissieleden er echt niet als muurbloempjes bij laat zitten.'